Ultrafiltratie om de legionella bacterie op afstand te houden

Ultrafiltratie is een filtratietechniek die een vloeistof mechanisch zuivert en ziekteverwekkers zoals de legionella bacterie verwijdert. Het wordt gebruikt voor de behandeling van vervuild water en afvalwater en het zuiveren van vloeistoffen in de voedingsindustrie. Het uitgangspunt van membraanfiltratie is in de jaren zeventig ontwikkeld voor de behandeling van vloeistoffen, vooral in de zuivelindustrie. Vervolgens werd het gebruikt voor de grootschalige productie van drinkwater.

Schone, efficiënte en economische, membraan ultrafiltratie

De techniek vervangt vaak meer conventionele behandelingstechnieken vanwege het vermogen om ziekteverwekkers uit te schakelen en de compactheid. het kan een coagulatie of een systeem met alleen maar een trilzeef vervangen. Bovendien maakt het de terugwinning van concentraten in de industrie mogelijk (terugwinning van kleurstoffen, concentratie van actieve stoffen, etc.).

Hoe werkt het

Ulftrafiltratie is een lagedrukproces, waarbij de drijvende kracht de druk van de te behandelen vloeistof is (0 tot 1,5 bar). Vooraf gefilterd via een trilzeef wordt de ruwe vloeistof naar een ultrafiltratiemodule bestaande uit semi-permeabele membranen gestuurd. Alle deeltjes (parasieten, bacteriën, virussen, kiemen, zwevende stoffen, macromoleculen…) die groter zijn dan een vooraf bepaalde afmeting aan het oppervlak van de membranen vastgehouden en regelmatig verwijderd door terugspoelen. Het is een puur fysiek proces, ultrafiltratie genereert geen bijproducten en kan elke waterkwaliteit behandelen met dezelfde werking van zuivering en eliminatie van door gebruik van chemische middelen.

De doorlaatbaarheid van de membranen varieert naargelang de temperatuur, de troebelheid en de totale hoeveelheid organische koolstof.

Voor wat voor soort water

Ultrafiltratie eenheden zijn ontworpen om gesuspendeerde vaste stoffen (troebelheid), algen, micro-organismen (bacteriën, virussen, cryptosporidium, Giardina…) en coliformen (escherichia coli…) vast te houden. Ze kunnen water brengen van vijfhonderd NTU tot minder dan 0,2 NTU. De helderheid wordt gegarandeerd ongeacht de kwaliteit van het te behandelen water (zelfs bij troebelheidspieken boven vijfhonderd NTU).